8 min, Włochy, reż. Margherita Bagnara, eksperymentalny.

Inspirowany osobistym doświadczeniem chorującej na demencję babci – obecnej ciałem, lecz nieobecnej umysłem – ten poetycki film opowiada o młodej kobiecie, która wkracza do zawieszonego w czasie, pustego domu. Stawiając czoła bolesnym wspomnieniom i stracie, bohaterka przechodzi przez oniryczny świat snu, by w symboliczny sposób uzdrowić swoją relację z bliską osobą. To niezwykle czuła, nastrojowa opowieść o żałobie, pamięci i odnajdywaniu wewnętrznego spokoju.